May mga lugar na hindi kailangang sumigaw upang mapansin. Sa isang tahimik na sulok ng Cantilan, tila may tubig na marunong mag-ingat ng mga kuwentong hindi agad ipinapakita sa unang tingin.

Dahan-dahang sumasayaw ang sinag ng araw sa ibabaw ng tubig habang hinahaplos ito ng malamig na hangin. Sa paligid, ang luntiang tanawin ay tila kurtinang bumabalot sa isang mundong malayo sa ingay at pagmamadali.

Sa likod ng payapang tanawin na ito ay ang Tangke Lagoon, isang likas na yaman ng Cantilan, Surigao del Sur na tila unti-unting nagbubukas ng pinto tungo sa turismo. Sa bawat paglingon sa tubig, hindi lamang repleksiyon ng langit at mga punong nakapaligid dito ang makikita, kundi isang lugar na nag-aanyayang huminto, huminga, at muling pakinggan ang kalikasan.

Hindi rin biro ang pananagutang kaakibat ng pag-unlad ng isang likas na destinasyon, lalo na sa ilalim ng Republic Act No. 11038 o Expanded National Integrated Protected Areas System Act of 2018, na nagbibigay-diin sa pangangalaga, pamamahala, at pagpapanatili ng mahahalagang likas na yaman. Sa kaso ng Tangke Lagoon, nagsisilbi itong paalala na ang turismo ay hindi dapat maging dahilan upang unti-unting mawala ang mismong kalikasang pinupuntahan ng mga tao.

At marahil, iyon ang pinakamahalagang kuwentong kayang sabihin ng Tangke Lagoon: ang kagandahan ay hindi lamang para hangaan, kundi para ipagtanggol. Dahil kapag dumating ang araw na wala nang malinaw na tubig na magsisilbing salamin ng langit, hindi na sapat ang sabihing minsan itong naging maganda—kaya habang may pagkakataon, huwag nating hayaang ang susunod na henerasyon ay kuwento na lamang ang mamana sa isang paraisong maaari sanang ingatan at pangalagaan kasabay ng panahon.